اگر گاه از تـنور واژه‌هایم نان درآوردم            به وقتش از همین آتشفشان طوفان درآوردم

شهادت مرد میدان خواست؛ دنبالم فرستاد و            من از بین خیابان‌ها سر از میدان درآوردم

بگو؛ فرعون برخیزد؛ ز خواب مرگ این ایام            ببـیـند یوسـفم را از دل زندان درآوردم

غـم آمد تا بـیـندازد مرا در چاه نومیدی            توکل کردم و از چاه غم، ایمان درآوردم

خدایم با من است ای دل، به حکم حسبی الله است            اگر دیدی دمار از لشکر شیطان درآوردم

صدای بمب آمد، رحل‌ها افتاد و منبر سوخت            چقدر از زیر آوار غزل، قرآن درآوردم

قیامت شد شبی، در خواب دیدم روز رستاخیز            گشودم قبر خود را پرچم ایران درآوردم